Powrót do przeglądu wszystkich tomów
Kronika rodziny BomertTom 2 · Generacje od pierwszej do czwartej
Język DE EN PL

Załącznik 1 · Działy 1a do 1d

Akta i „nackte” lista następstwa rodu

„Um den Lesefluss im Hauptteil durch die zahlreichen, oft langen und oft schlecht lesbaren Originalurkunden nicht allzu sehr zu unterbrechen“, pisze autor, znaleziono tu kompromis między zwięzłością a wyczerpującym opisem: akta z uwagami, dział po dziale uporządkowane według generacji — a na końcu następstwo rodu w formie skróconej.

Przekład: „Aby nie przerywać zbytnio biegu czytania w części głównej przez liczne, często długie i często źle czytelne oryginalne akta.” „nackte” znaczy tu: naga, bez komentarza.

Załącznik 1a
Rodzina Friedricha (I.) — pierwsza generacja
Załącznik 1b
Rodzina Johanna Friedricha (II.) — druga generacja, z mapami 1 do 4
Załącznik 1c
Rodzina Gottfrieda Friedricha (III.) — trzecia generacja
Załącznik 1d
Rodzina Petera (III.) Bommerta — czwarta generacja i potomkowie braci w Polsce
Mapa 4 miejsc zamieszkania i ruchów wędrówkowych Johanna Friedricha (II.), jako kontynuacja mapy 3
Mapa 4. Czwarta i ostatnia mapa miejsc zamieszkania Johanna Friedricha (II.), założona jako kontynuacja mapy 3. Pierwsze trzy mapy stoją w załączniku 1b. Tom 2, załącznik 1b

Część rodzinna

Co zawierają cztery działy

Akta tego załącznika są włączone w tekst i nie są tu już wymieniane.

Załącznik zachowuje ten sam porządek co tekst. Tam, gdzie linia główna zna zaledwie kilka aktów, dochodzą w załączniku linie boczne — przede wszystkim bracia poszczególnych przodków i ich rodziny.

1a

Generacja osadników

Chrzestni z lat 1717 do 1724 w Marzy Nowe, Stwolno Polskie, Święte i Czaple; małżeństwo wdowy Cathariny z Adamem Kottke w 1737; chrzest wnuka w 1741 oraz późniejsze podwójne określenie wdowca. We wszystkich aktach tego okresu rodzina nosi imię Pomert albo Bomert.

1b

Instmann i jego dzieci

Świadkowania w Deutsch-Konopath, Mieliwko/Schwenten, Rychlowa i na przedmieściu Nowe; małżeństwo brata Andreasa w 1748; dowody wyznania z 1755; mapy 1 do 4 miejsc zamieszkania i wędrówek.

1c

Ożenek i czas katastru

Chrzest żony Elisabeth Röder w 1748 w Groß Nebrau, małżeństwo jej rodziców w 1740 w Graudenz (Grudziądz), poród bliźniąt w 1770 w Tryll, urodzenia od 1772 do 1781, akt zgonu z 1785 i trzy małżeństwa wdowy.

1d

Czwarta generacja i Polska

Wojskowe księgi metrykalne, śluby z 1808 i 1826 oraz załącznik do trzeciego, urodzenia między 1811 a 1842 w Groß Schönwalde, Koboszyn, Miaczyno Małe, Rumoka i Wisniewo — do tego potomkowie braci aż po Żyrardów i Warschau (Warszawa).

Co daje ten załącznik, a czego nie daje. Nie zastępuje rozdziału. On go dokumentuje. Kto chce sprawdzić jakąś daną w tekście, znajdzie tu należący do niej akt wraz z sygnaturą — a tam, gdzie aktu nie ma, wskazówkę, że autor liczy albo szacuje. Dla pierwszej generacji to reguła: jest ona najsłabiej udokumentowana i to ona sprawia, że pozostałe istnieją.

Załącznik 1b

Cztery mapy dla jednego życia na wędrówce

Autor utrwalił miejsca zamieszkania Instmanna Johanna Friedricha (II.) na czterech mapach, z których każda opiera się na poprzedniej — każda jest jej kontynuacją. To najgęstsze przedstawienie, jakie ten tom ma dla życia zmieniającego się w takt dwóch–trzech lat.

Mapa 2 miejsc zamieszkania i ruchów wędrówkowych Johanna Friedricha (II.)
Mapa 2. Kontynuacja mapy 1. Tom 2, załącznik 1b
Mapa 3 miejsc zamieszkania i ruchów wędrówkowych Johanna Friedricha (II.)
Mapa 3. Kontynuacja mapy 2. Tom 2, załącznik 1b
Stacja 1
Marzy Nowe / Neu-Marsau — miejsce zamieszkania z rodzicami
Stacja 2
Stwolno Niemieckie / Deutsch-Westfalen — miejsce zamieszkania reszty rodziny po śmierci Friedricha (I.) i ponownym zamążpójściu macochy w 1737
Stacja 3
Konopat Niemieckie / Deutsch-Konopath, 1747 do 1748
Stacja 4
Mieliwko / Mielevken, 1749 do 1750
Stacja 5
Święte / Schwenten, 1751 do 1752
Stacja 6
Znowu Mieliwko, 1753 do 1756
Stacja 7
Święte Małe / Klein Schwenten — miejsce zamieszkania wdowy po jej ponownym zamążpójściu w 1759

Załącznik 1d

Piąta generacja — i droga aż do Warschau (Warszawa)

Dzieci braci naszego przodka Petera zostały najpierw w Prusach. Ich synowie i córki ruszyli później na wschód, do Polski rosyjskiej — i założyli linie, które noszą imię Bomert do dziś.

Przez Gottfrieda Friedricha (IV.)

Neudorf pod Graudenz

Pięcioro dzieci z małżeństwa z Anną Kurschinowsky: Peter *1798, Susanna *1803, Anna (Maria) *1805, Heinrich *1809 i Johann Friedrich (V.) *1811. Trzecia córka to kobieta z listu gończego z czwartego rozdziału.

Przez Christiana

Tusch i Muntau

Dwie córki: Maria Elisabeth *1796 w Tusch i Catharina *1799, która zmarła w 1803 w Kunterstein. W akcie zgonu córki nie podano jego zawodu, tylko zapisano zagadkowo „beurlaubt” — autor czyta to jako „wojskowy na urlopie”.

Przez Wilhelma

Klein Tarpen

Pięcioro dzieci z pierwszego małżeństwa z Florentine Felge(r): Elisabeth *1814, Wilhelmine *1818, Friedrich Martin *1819, Carl Wilhelm *1822 i Wilhelm Julius *1827, który zmarł jeszcze w roku urodzenia. Przy chrzcie najstarszej córki w 1814 roku Peter (III.) Bommert był świadkiem chrztu.

Dalej na wschód linie się przedłużają. Andreas, najstarszy syn Petera z pierwszego małżeństwa, został murarzem i ożenił się w 1851 w Jezewo pod Sierpcem z Wiktorią Krajewską. Jego syn Teofil Bomert, wyliczony na rok 1858 i żonaty w Jezewo w 1879, uchodzi za założyciela linii Warschau (Warszawa) i Pruszkowo — z dziećmi i wnukami w Żbików, gdzie jeszcze w 1983 roku żyli członkowie rodziny. Ze związku córki Petera, Justiny, wywodzą się dwie dalsze linie: przez jej nieślubnego syna Josefa jedna pod Żyrardówem, przez jego brata Ludwika jedna w Warschau-Wola (Warszawa-Wola).

Opracowanie tych gałęzi nie jest zakończone. Dla syna Teofila, Wojciecha, autor opiera się na ustnych informacjach krewnego z 1983 roku, a same urodziny są „noch nicht nachgewiesen”. Takie miejsca tom oznacza jako otwarte, zamiast je wygładzać.

O potomkach w Polsce centralnej. Autor pisze na końcu tego działu: „Lücken und große Unklarheiten verbleiben über die nach Zyradow und Warszawa verzogenen Mitglieder unserer Großfamilie, die zum Teil grausame Schicksale im ‚Dritten Reich‘ erlebten.“ To, co stało się wiadome, stoi w następnym dziale.

Przekład: „Pozostają luki i duże niejasności co do członków naszej wielkiej rodziny, którzy przenieśli się do Zyradowa i Warszawy i częściowo przeżyli okrutne losy w „Trzeciej Rzeszy”.”

1939 do 1945

Dwa nazwiska w kartotece poszukiwań

Gdy autor wpisał w 2023 roku nazwisko „Bomert” do portalu internetowego Ausländersuchstelle für Displaced Persons z czasów drugiej wojny światowej, znalazł dwie osoby, które najwidoczniej zostały w 1943 roku wywiezione jako robotnicy przymusowi do Bawarii.

Stefanie Bomert
* 10 października 1907 w Warschau (Warszawa). Robotnica przymusowa od 1943 w gminie Fribertshofen, powiat Beilngries. Zmarła 3 sierpnia 1943 w szpitalu powiatowym Riedenburg. Być może córka Stefania, urodzona w 1907 w Żyrardowie.
Stanisław Bomert
* 1920 w Żyrardowie. Pobyt w Kempten od 29 lipca 1943, robotnik przymusowy w firmie budującej wykopy i tory. Zmarł 30 czerwca 1944 w szpitalu powiatowym Füssen.

O powściągliwości tego wydania. O pozostałych członkach rodziny w Żyrardowie i Warszawie wiadomo niewiele. Poszczególne osoby są w rękopisie wymienione z nazwiskiem, adresem i datą próby kontaktu z 1983 roku. Takich danych tu nie ma. W rękopisie można je znaleźć dla badań, ale nie należą one do publicznie czytelnego wydania — a osoby, których dotyczą, nie mogły zostać zapytane.

O obchodzeniu się z aktami

Gdzie akta się mylą

Właśnie załącznik pokazuje, jak zawodne bywają pojedyncze wpisy — i jak pożyteczne jest położenie obok siebie kilku aktów dotyczących jednej osoby. Cztery przykłady, wszystkie z tego tomu.

Sprzeczności między aktem a aktem
OsobaAktDane w akcieUstalenie pewne
Peter (III.) Bommert Kat. KB Lipowiec Kościelny, 1834 61 lat Urodzony 1778, wówczas 56 lat
Peter (III.) Bommert Akt zgonu Mława, 1842 70 lat Urodzony 1778, wówczas 63 lat
Peter (III.) Bommert Akt ślubu Schakenhof, 1826 49 lat Jedyna wiarygodna dana — potwierdza rok 1778
Karolina Bommert Akt z 1849 roku przy okazji jej ślubu 18 lat, urodzona w Siemiątkowo Według jej aktu urodzenia 15 lat i cztery miesiące oraz urodzona w Rumoka
Andreas Bommert Akt ślubu Jezewo, 1851 Matka: Elisabeth Imię należy do macochy Johanny Sophii Ilsabe; rodzoną matką była Justina, z domu Böhmfeld

Dlaczego wiek tak często się różni. Polskie akta spisywano naocznie, nie z papierów. Rodzice zmarłych nierzadko nie mogli podać żadnych danych — w akcie zgonu Petera stoi wyraźnie, że już nie żyli, a „von Namen und Beruf” nic nie było wiadomo. Na takich danych o wieku nie da się oprzeć chronologii.

Dlaczego sygnatury i tak dźwigają każdą linijkę. Akta są błędne w szczególe i niezastąpione w całości: dają datę, miejsce, imiona, zawód i świadków — a więc środowisko społeczne. Księgi metrykalne parafii katolickich w Polsce centralnej zachowały się, w przeciwieństwie do pruskich list wojskowych. Właśnie dlatego można było odtworzyć czwartą generację.

Skrócone następstwo rodu

Linia główna w jednej tablicy

Liczby w nawiasach to numery, którymi posługuje się autor: pierwsza liczba oznacza generację po osadnictwie, następne miejsce w kolejności rodzeństwa.

Linia główna od osadnictwa do piątej generacji
NrImięDatyMałżeństwo i miejsceUwaga
1.0 Friedrich (I.) Pomert / Bomert * ok. 1685, † ok. 1737 1. Gertrud NN · 2. Anna NN · 3. Catharina NN (2. ślub 1737 Adam Kottke) Osadnik. Czworo dzieci; żadnego aktu urodzenia ani zgonu.
1.1 Johann Friedrich (II.) Bomert * ok. 1710 ± 5, † po lutym 1756, przed 1759 około/przed 1737 z Marianne NN (2. ślub 1759 Georg Boldt) Instmann z sześcioma miejscami zamieszkania. Nosiciel linii graudenzkiej.
1.2 Peter (I.) Bomert * 1724/1736, † po 1757 1. 1753 Eva Cerclau · 2. 1757 Eva Pomplun Protoplasta linii z Kulm (Chełmno). Urodzony po 1724 roku, po tym jak rodzina opuściła Marzy Nowe.
1.1.2 Gottfried Friedrich (III.) Bomert * 19.04.1741, † 20.02.1785 1769 Elisabeth Röder / Raeder / Redder, * 1748 Instmann; w katastrze z lat 1772/73 bez krowy i bez świni.
1.1.2.4 Peter (III.) Bommert * 24.06.1778, † 10.02.1842 1. 1808 Justina Böhmfeld · 2. 1826 Louise Ottke · 3. około 1828 Johanna Sophia Ilsabe Greifhahn Muszkieter, gorzelnik, karczmarz, felczer. Dziewięcioro dzieci.
1.1.2.4.8 Julius / Julian Bomert * 23.10.1836, † 25.05.1918 1863 w Płocku Anna Posciadlowska z Parzeń Młynarz i właściciel młyna. Najbliższy bezpośredni przodek; jego droga prowadzi do trzeciego tomu.
1.1.2.4.8.x Piąta generacja od 1863 Jezewo · Żyrardów · Żbików · Warschau-Wola (Warszawa-Wola) Rozgałęzienia, z których kilka nosi imię Bomert. Częściowo jeszcze nie wyjaśnione ostatecznie.

Jak czytać te numery. Nie oznaczają generacji w dziejach świata, lecz kolejność wewnątrz tej rodziny: pierwsza cyfra to generacja od osadnictwa. Kropka oddziela poziom. Tam, gdzie autor nie mógł przyznać imieniu pewnego numeru porządkowego, prowadzi tę osobę z pytajnikiem — w tej tablicy takich miejsc nie ma.

Gdzie rodzina siedziała, tam musi stanąć i wieś

Trzy źródła opisują wczesne miejsca zamieszkania: kronika powiatu Maerckera i dwa pruskie katastry kontrybucyjne — dla Neu-Marsau, dla Deutsch-Westfalen i dla Muntau, gdzie Instmann jest zapisany bez krowy.

Dalej do załącznika 2: Miejscowości i siedziby